Strona główna Lista obszarów Wyszukiwarka Powrót do portalu

Jesteś w...

Bory Chrobotkowe Puszczy Noteckiej

Kod obszaru:

PLH080032

Forma ochrony w ramach sieci Natura 2000:

specjalny obszar ochrony siedlisk (Dyrektywa Siedliskowa)

Obszar biogeograficzny:

kontynentalny

Powierzchnia:

2309 ha

Status formalny:
Obszar zatwierdzony Decyzją Komisji Europejskiej

Opis przyrodniczy:

Obszar "Bory Chrobotkowe Puszczy Noteckiej" składa się z 5 kompleksów leśnych (1 - 230, 87 ha; 2 - 310,11 ha; 3 - 891,95 ha; 4 - 538,64 ha; 5 - 348,37 ha) położonych na terenie Nadleśnictw Karwin i Międzychód. Granice poszczególnych kompleksów poprowadzono wzdłuż istniejących granic wydzieleń leśnych. Bory Puszczy Noteckiej w zachodniej części Międzyrzecza Warciańsko-Noteckiego rozwijają się na luźnych piaskach pochodzenia sandrowego z udziałem wydmowego. Teren jest płaski lub (miejscami - na lokalnych wyniesieniach wydmowych) sfalowany. Poziom wód gruntowych jest bardzo niski. Brak jest cieków wodnych. Jedynie w kompleksie nr 5 oprócz zbiorowisk borowych znajduje się łąka i torfowisko. Na zdecydowanej większości swojej powierzchni Obszar stanowi mozaikę boru chrobotkowego Cladonio-Pinetum i suboceanicznego boru świeżego Leucobryo-Pinetum. Cladonio-Pinetum rozwinięty jest w kilku postaciach: typowej (suchej) - z bewzględną dominacją w runie chrobotków z podrodzaju Cladina (C. arbuiscula, C. arbuscula ssp. mitis, C. rangiferina), nadających charakterystyczny siwy (szarawy) odcień dna lasu oraz żyznej (mszystej) - z całym zestawem i dużą ilościowością charakterystycznych taksonów chrobotków Cladonia sp.div., bez wyraźnej dominacji chrobotków o siwym lub białawym zabarwieniu, za to z większym udziałem chrobotków o plechach zielonych lub oliwkowych, w tym C. gracilis, C. furcata i in. a także z wyraźnym udziałem mchów właściwych. Warstwa zielna jest bardzo słabo rozwinięta. Na terenie ostoi występuje jeden gatunek ssaka - wilk szary - z II załącznika Dyrektywy Siedliskowej.

Dane zaktualizowano w 2009 r.

Opis turystyczny:

Jastrzębnik - wieś położona na skraju Puszczy Noteckiej, pomiędzy Lipkami Wielkimi a Goszczanowem, przy drodze wojewódzkiej 158 z Gorzowa Wielkopolskiego do Drezdenka. We wsi jest przystanek PKS. W pobliskim Goszczanowie (1 km) znajduje się hotel. Miejscowość jest chętnie odwiedzana przez grzybiarzy i osoby uprawiające turystykę rowerową na znanym szlaku Gorzów Wlkp. - Czechów - Santok - Lipki Wielkie - Gościm.

Lipki Wielkie – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, w gminie Santok. Dojazd do Lipek Wielkich zapewniają drogi lokalne z Gorzowa Wielkopolskiego przez Santok, z Drezdenka przez Gościm i ze Strzelec Krajeńskich przez Zwierzyń. We wsi znajduje się przystanek PKS. Wieś została założona w XVI wieku. W latach 1940-5 znajdował się w niej obóz jeniecki podległy Stalagowi III w Drzewicach.
Turystyka krajoznawcza:

  • neoromański kościół parafialny z 1911 r.,
  • kaplica cmentarna z przełomu XIX i XX wieku
  • pałac z XVII wieku (przekształcony w Ośrodek Szkolno-Wychowawczy) otoczony parkiem zdominowanym przez drzewostan liściasty (prawie 30 gatunków drzew i krzewów).
  • zespół folwarczny z końca XIX wieku

Świniary - wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Skwierzyna ok. 7 km na północny wschód od Skwierzyny, przy lokalnej drodze do Wiejc.
Turystyka krajoznawcza:

  • neogotycki kościół z II połowy XIX w.,
  • podworski park krajobrazowy z pomnikowymi dębami i stawem, założony w XVIII wieku.
  • oficyna dworska z 1911 roku znajdująca się na terenie dawnego folwarku

Informacji o obszarze można szukać:
- Oddział Zielonogórski PTTK w Zielonej Górze, ul. Kupiecka, 65-426 Zielona Góra, tel. 68 327 03 23, e-mail: poczta@omzgora.pttk.pl, www.omzgora.pttk.pl.

Zagrożenia:

  1. Ewentualne nawożenie mineralne stosowane w gospodarce leśnej może w dłuższej perspektywie spowodować użyźnienie podłoża, co wywoła nadmierny rozwój mszaków i roślin zielnych i stopniowe eliminowanie z runa porostów, a tym samym zatracanie cech Cladonio- Pinetum.
  2. Specyfika środowiska (przede wszystkim mała wilgotność podłoża i warstwy przyziemnej) czyni obszar - bardziej niż inne zbiorowiska leśne - podatnym na wybuch i łatwe rozprzestrzenianie się pożarów.
  3. Monokultury sosnowe ze znikomym udziałem drzew liściastych (brzoza) są narażone na gradację owadzich szkodników.

Istniejące formy ochrony przyrody:

• Pojezierze Puszczy Noteckiej - rezerwat leśny
• Bagno - rezerwat leśny
• Leszczyny - rezerwat leśny

Ważne dla Europy typy siedlisk przyrodniczych
(z Zał. I Dyr. Siedliskowej), w tym siedliska priorytetowe(*):

• wydmy śródlądowe z murawami napiaskowymi (Corynephorus, Agrostis)
• niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie (Arrhenatherion elatioris)
• torfowiska przejściowe i trzęsawiska (przeważnie z roślinnością z Scheuchzerio-Caricetea)
• sosnowy bór chrobotkowy (Cladonio-Pinetum i chrobotkowa postać Peucedano-Pinetum)

Ważne dla Europy gatunki zwierząt
(z Zał. II Dyr. Siedliskowej i z Zał. I Dyr. Ptasiej), w tym gatunki priorytetowe(*):

• wilk * - ssak

Instytucje, w których można uzyskać informacje o obszarze:

  • Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Gorzowie Wielkopolskim ul. Jagiellończyka 8, 66-400 Gorzów Wielkopolski, XIII piętro, tel.: (095) 7115 338, Fax (095) 7115 524, e-mail: wrs@uwoj.gorzow.pl, www.gorzow.rdos.gov.pl

Jednostki administracyjne:

• Santok (gorzowski, woj. lubuskie)
• Skwierzyna (międzyrzecki, woj. lubuskie)