Strona główna Lista obszarów Wyszukiwarka Powrót do portalu

Jesteś w...

Lasy Lęborskie

Kod obszaru:

PLB220006

Forma ochrony w ramach sieci Natura 2000:

obszar specjalnej ochrony ptaków (Dyrektywa Ptasia)

Obszar biogeograficzny:

kontynentalny

Powierzchnia:

8565,3 ha

Status formalny:
Obszar wyznaczony Rozporządzeniem Ministra Środowiska

Opis przyrodniczy:

Lasy Lęborskie, nazywane też Puszczą Wierzchucińską są jednym z dwóch najdalej na północ położonych zwartych kompleksów leśnych w Polsce. Jest to obszar o urozmaiconej rzeźbie terenu, od lekko pagórkowatej na północy, po zdecydowanie falistą na południu, gdzie znajdują się najbardziej strome zbocza. W sąsiedztwie obszaru przepływają dwie rzeki, od południa Łeba, a po wschodniej stronie Reda. Na terenie ostoi znajduje się kilka jezior, z których największymi są: J. Czarne, J. Dąbrze oraz J. Salino. Obszar charakteryzuje się występowaniem sieci małych strumieni (największy ciek: Kanał Chełst), oczek śródleśnych czy bezodpływowych, zabagnionych zagłębień. Dominującym typem siedlisk są lasy mieszane, dużo rzadziej pojawiają się siedliska boru i boru mieszanego. Głównie występującymi gatunkami drzew na terenie ostoi są sosna, świerk, buk, dąb i brzoza. Lasy Lęborskie stanowią ostoję dla wielu gatunków ptaków, z których co najmniej 8 zostało wymienionych w załączniku I Dyrektywy Ptasiej, a 2 spośród nich zostały umieszczone w Polskiej Czerwonej Księdze, jako gatunki zagrożone. Obszar stanowi ostoję dla takich gatunków ptaków jak: bielik, żuraw, lelek, dzięcioł czarny, lerka, muchołówka mała, gąsiorek, włochatka. Liczebność tego ostatniego gatunku kwalifikuje Lasy Lęborskie do międzynarodowej ostoi ptaków. Na obszarze ostoi spotkać można gatunki roślin objęte całkowitą ochroną prawną w Polsce takie jak m.in. podrzeń żebrowiec, wawrzynek wilczełyko, stoplamek plamisty, długosz królewski, pióropusznik strusi, pełnik europejski, wiciokrzew pomorski. Na terenie tym znajdują się rezerwaty przyrody: Długosz Królewski w Łęczynie, Choczewsko-Saliński Obszar Chronionego Krajobrazu oraz OchK Pradoliny Łeby-Redy.

Dane uaktualniono w 2009 roku.

Opis turystyczny:

Lasy Lęborskie to ostoja usytuowana na terenie województwa pomorskiego, w powiecie wejherowskim, w zachodniej części Wysoczyzny Żarnowieckiej. Najbliżej obszaru znajdują się miejscowości: Brzeźno Lęborskie, Łęczyce, Bożepole Wielkie, Strzebielino, Gniewino czy Choczewo. Najważniejszą aglomeracją miejską powiatu jest Wejherowo. Na teren powiatu, w okolice Lasów Lęborskich można dostać się komunikacją PKP, dzięki linii kolejowej Gdańsk - Szczecin. Przebiega tędy najważniejszy pomorski szlak komunikacyjny, droga krajowa nr 6 (granica państwa - Kołbaskowo - Szczecin - Goleniów - Koszalin - Słupsk - Reda - Gdynia - Gdańsk - Łęgowo) która jest także drogą międzynarodową (E 28). Powiat wejherowski ma bogatą bazę noclegową. Znajdują się tu kwatery agroturystyczne, domki letniskowe, pensjonaty m.in. w niewielkiej wsi gminnej Salino nad jeziorem Salińskim, pola namiotowe i biwakowe, schroniska, motele w gminie Łęczyce. Noclegu można również szukać w Choczewie, gdzie jest kilka ośrodków wczasowych oraz gospodarstw agroturystycznych, oferujących nie tylko wypoczynek na łonie natury, lecz także wyżywienie oparte na własnych produktach. Poza tym na terenie powiatu znajduje się wiele hoteli w Wejherowie, Bolszewie, Redzie, Rumii, dworki Gniewinie, Strzebielinie. Otoczenie lasów i jezior to doskonałe miejsce dla amatorów turystyki rowerowej dzięki ścieżkom rowerowym śladami zrównoważonego gospodarowania człowieka. W gminie Gniwino, Łęczyce, Choczewo można skorzystać z jazdy konnej, dzięki istniejącym stadninom koni, oraz bogatej ofercie gospodarstw agroturystycznych. W otoczeniu ostoi znajduje się wiele interesujących miejsc związanych z ważnymi wydarzeniami, czy legendą. Na terenie niewielkiej wsi gminnej - Salino znajduje się unikatowy, zabytkowy dworek z XVII wieku, kościół z 1839 roku zbudowany z kamienia, klasyczna kaplica byłych właścicieli Salina - rodziny Rexinów, oraz grodzisko na wyspie jeziora Salino. W gminie Choczewo znajduje się stara chałupa ryglowa z 1930 roku, świątynia z XIX wieku, czy kościół z XIX w.

Zagrożenia:

Największym zagrożeniem dla walorów przyrodniczych ostoi stanowi niewłaściwa gospodarka leśna, prowadząca do usuwania starodrzewii i drzew dziuplastych. Poza tym negatywne zmiany może wywołać zagęszczenie sieci dróg leśnych, usuwanie martwego drewna z lasu, czy stosowanie zrębów zupełnych. Poza tym harmonię ostoi może zakłócić wprowadzanie elementów infrastruktury, w postaci m.in. linii energetycznych, w tym również transformatorów. Inne zagrożenie to zanieczyszczenie wód; poza tym w wyniku zaprzestania użytkowania rolniczego siedliska otwarte są zagrożone naturalną sukcesją roślinności oraz zalesieniem.

Istniejące formy ochrony przyrody:

• Długosz Królewski w Łęczynie - rezerwat przyrody
• Choczewsko-Saliński - obszar chronionego krajobrazu
• Pradoliny Redy-Łeby - obszar chronionego krajobrazu

Ważne dla Europy gatunki zwierząt
(z Zał. II Dyr. Siedliskowej i z Zał. I Dyr. Ptasiej), w tym gatunki priorytetowe(*):

• bielik - ptak
• żuraw - ptak
• włochatka - ptak
• lelek - ptak
• dzięcioł czarny - ptak
• lerka - ptak
• muchołówka mała - ptak
• gąsiorek - ptak

Instytucje, w których można uzyskać informacje o obszarze:
Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Gdańsku ul. Chmielna 54/57; 80 - 748 Gdańsk Pomorska Regionalna Organizacja Turystyczna ul. Długi Targ 8/10; 80-958 Gdańsk Tel.: (58) 320 41 39, 323 32 03, 323 32 04, 323 32 05 Fax.: (58) 323 32 03 it@prot.gda.pl; www.prot.gda.pl Choczewskie Stowarzyszenie Turystyczne Nadleśnictwo Strzebielino, Luzino Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Gdańsku

Jednostki administracyjne:

• Choczewo (wejherowski, woj. pomorskie)
• Gniewino (wejherowski, woj. pomorskie)
• Łęczyce (wejherowski, woj. pomorskie)

Źródła danych:

• SDF pobrany ze strony internetowej Ministerstwa Środowiska / Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska - SDF pobrany ze strony internetowej Ministerstwa Środowiska / Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska