Strona główna Lista obszarów Wyszukiwarka Powrót do portalu

Jesteś w...

Dolina Górnej Łeby

Kod obszaru:

PLH220006

Forma ochrony w ramach sieci Natura 2000:

specjalny obszar ochrony siedlisk (Dyrektywa Siedliskowa)

Obszar biogeograficzny:

kontynentalny

Powierzchnia:

2550,1 ha

Status formalny:
Obszar zatwierdzony Decyzją Komisji Europejskiej

Opis przyrodniczy:

Obszar Górnej Łeby obejmuje dolinę rzeki Łeby, rozcinającą silnie sfałdowaną morenę denną, sandry i moreny czołowe. Rzeka płynie tu na dnie rynien subglacjalnych w różnym stopniu przekształconych przez rzekę, a w górnym odcinku przecina przepływowe Jezioro Sianowskie. W rozcięciach rygli tworzy przełomy, w których przybiera charakter rzeki podgórskiej. Jej spadek na odcinku ok. 50 km wynosi 96 m. Dno doliny tworzą piaski i gliny akumulacji lodowcowej oraz torfy niskie. Zbocza o wysokości nierzadko przekraczającej 100 m, mają nachylenie od ok. 15 stopni w odcinkach rynnowych do około 40 stopni w przełomach. Są one porozcinane przez liczne doliny erozyjne, przeważnie suche; u ich podstawy występują liczne wysięki i źródła. Rzeka zaliczana jest do pstrągowo-lipieniowych. Na dnie doliny panują wielogatunkowe wilgotne łąki; zachowały się też lasy łęgowe o cechach podgórskich oraz śródleśne i nieleśne wysięki i źródliska. W dolnych częściach stoków doliny między Stryszą Budą a Strzepczem licznie występują wiszące torfowiska źródłowe. W górnym odcinku są to buczyny, a na dnie doliny grądy i łęgi, a w dolnym - mieszane lasy z dużym udziałem sosny i świerka. Na mniej stromych zboczach w odcinkach rynnowych są pola uprawne. W granicach obszaru wyróżniono 8 rodzajów siedlisk z załącznika I Dyrektywy Siedliskowej, zajmujących ponad 90% powierzchni. Są wśród nich bardzo rzadkie na niżu zespoły źródliskowe, dobrze zachowane kompleksy łąk trzęślicowych i torfowisk oraz rozległe kompleksy typowo wykształconych buczyn i grądów. Znajdują się tu stanowiska rzadkich gatunków roślin źródliskowych, łąkowych i leśnych, w tym reliktów borealnych i górskich. Obszar posiada wybitne walory krajobrazowe.

Dane zaktualizowano w 2009 r.

Opis turystyczny:

Łeba to rzeka Pobrzeża Bałtyckiego płynie przez Pojezierze Kaszubskie, Pradolinę Redy Łeby i Wybrzeże Słowińskie. Przepływa przez szereg jezior z których największe to Długie, Jezioro Wielkie, Reskowskie, Sianowskie i Łebsko. Uchodzi do Bałtyku koło miasta Łeba.
Od jeziora Sianowskiego aż do ujścia rzeka stanowi szlak spływów kajakowych.
Dopływy: Białogardzka Struga, Charbrowska Struga, Chełst, Dębnica, Jezierna Struga, Jeżowska Struga, Kisewska Struga, Kanał Łebski, Kanał Mielnicki, Okalica, Kanał Pobłocko-Łebski, Pogorzelica, Sitnica, Stara Łeba, Stara Łeba (stare koryto), Węgorza
Główne miejscowości leżące nad Łebą:

  • Miechucino
  • Sianowo
  • Miłoszewo
  • Bożepole Wielkie
  • Łęczyce
  • Lębork
  • Łeba

Łeba to miasto i gmina w północnej Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, nad rzekami Łebą i Chełstem
Atrakcje i zabytki:

  • Barokowy kościół z 1683 roku z wieżą szachulcową z XVIII w.
  • Pozostałości murów gotyckiego kościoła św. Mikołaja z XIV w. (w Starej Łebie) (na zachodnim brzegu rzeki Łeby).
  • W Rąbce - dzielnicy Łeby - na Mierzei Łebskiej w okresie II wojny światowej działał doświadczalny poligon niemieckiej broni rakietowej Rheintochter.
  • Wydmy ruchome na Rąbce.
  • W okolicznych wsiach zachowały się zabytki kultury Słowińców.
  • Do 25 maja 2004 r. istniał w Łebie mały skansen parowozów z trzema parowozami serii Ty 2 (nr. 446, 921, 860) na stacji kolejowej.
  • Relikwie świętego Jakuba apostoła.

Zagrożenia:

Głównym zagrożeniem jest odwadnianie w znacznej mierze dna doliny przez system rowów melioracyjnych. Część łąk jest nieużytkowana i zarasta szuwarami. Łąki stanowią własność prywatną, lasy w większości należą do Skarbu Państwa.

Istniejące formy ochrony przyrody:

• Staniszewskie Zdroje - rezerwat przyrody
• Kaszubski Park Krajobrazowy - park krajobrazowy
• Obszar Chronionego Krajobrazu Doliny Łeby - obszar chronionego krajobrazu

Ważne dla Europy typy siedlisk przyrodniczych
(z Zał. I Dyr. Siedliskowej), w tym siedliska priorytetowe(*):

• zmiennowilgotne łąki trzęślicowe (Molinion)
• źródliska wapienne ze zbiorowiskami Cratoneurion commutati *
• górskie i nizinne torfowiska zasadowe o charakterze młak, turzycowisk i mechowisk
• kwaśne buczyny (Luzulo-Fagenion)
• żyzne buczyny (Dentario glandulosae-Fagenion, Galio odorati-Fagenion)
• grąd subatlantycki (Stellario-Carpinetum)
• pomorski kwaśny las brzozowo-dębowy (Betulo-Quercetum)
• łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (Salicetum albo-fragilis, Populetum albae, Alnenion glutinoso-incanae, olsy żródliskowe) *

Instytucje, w których można uzyskać informacje o obszarze:
Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Gdańsku ul. Chmielna 54/57; 80 - 748 Gdańsk Pomorska Regionalna Organizacja Turystyczna ul. Długi Targ 8/10; 80-958 Gdańsk Tel.: (58) 320 41 39, 323 32 03, 323 32 04, 323 32 05 Fax.: (58) 323 32 03 it@prot.gda.pl; www.prot.gda.pl http://www.gdansk.lasy.gov.pl/rdlpgdansk/jednostki/choczewo/edukacja/wedkarstwo Kaszubski PK w Kartuzach, 83-300 Kartuzy, ul. Hallera 1, tel. (0-58) 685-32-97 RDLP w Gdańsku, 80-804 Gdańsk, ul. Ks. Rogaczewskiego 9/19 Nadleśnictwo Kartuzy, 83-300 Kartuzy, tel. (0-58) 681-20-93

Jednostki administracyjne:

• Chmielno (kartuski, woj. pomorskie)
• Kartuzy (kartuski, woj. pomorskie)
• Linia (wejherowski, woj. pomorskie)
• Luzino (wejherowski, woj. pomorskie)
• Łęczyce (wejherowski, woj. pomorskie)

Źródła danych:

• SDF pobrany ze strony internetowej Ministerstwa Środowiska / Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska - SDF pobrany ze strony internetowej Ministerstwa Środowiska / Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska