Strona główna Lista obszarów Wyszukiwarka Powrót do portalu

Jesteś w...

Babia Góra (ob. siedliskowy)

Kod obszaru:

PLH120001

Forma ochrony w ramach sieci Natura 2000:

specjalny obszar ochrony siedlisk (Dyrektywa Siedliskowa)

Obszar biogeograficzny:

kontynentalny

Powierzchnia:

3350,4 ha

Status formalny:
Obszar zatwierdzony Decyzją Komisji Europejskiej

Propozycje zmian:

Opis przyrodniczy:

Masyw Babiej Góry położony jest we wschodniej części Beskidu Żywieckiego i stanowi drugie co do wysokości pasmo górskie w Polsce (po Tatrach). Leży na wysokości 700-1725 m npm. Budują go skały fliszu karpackiego. Grzbiet Babiej Góry jest wododziałem pomiędzy zlewnią Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego. Masyw cechuje asymetria morfologiczna - stok północny jest bardzo stromy, natomiast stok południowy opada bardzo łagodnie. Występuje tu charakterystyczny piętrowy układ roślinności. W reglu dolnym dominuje buczyna karpacka (lasy liściaste – 7%, lasy mieszane – 40% powierzchni), bory jodłowe i jodłowo - świerkowe, natomiast regiel górny pokrywa bór świerkowy (lasy iglaste zajmują 51% powierzchni terenu). Lasy zachowały swój pierwotny charakter. Powyżej rozciągają się cenne w skali Europy zarośla kosodrzewiny - jedno z dwóch stanowisk kosodrzewiny na terenie Beskidów. Najwyższe z pięter roślinnych Babiej Góry - piętro halne charakteryzuje się ubogą roślinnością i występowaniem muraw alpejskich oraz zbiorowisk porostów na skalnych rumowiskach. W sumie na terenie obszaru występuje 18 typów siedlisk cennych w skali Europy zajmujących ponad 85% powierzchni. Są to m.in. górskie murawy, jaworzyny ziołoroślowe oraz priorytetowe górskie murawy bliźniczkowe. Flora ostoi liczy ponad 900 gatunków roślin naczyniowych, wśród których występuje wiele rzadkich i zagrożonych gatunków. Szczególnie cenną rośliną jest okrzyn jeleni - symbol Babiogórskiego Parku Narodowego. Nie występuje on nigdzie indziej w Polsce. Ostoja chroni również stanowiska wyjątkowo cennych z europejskiego punktu widzenia roślin - tojadu morawskiego i tocji karpackiej. Spośród rzadkich gatunków zwierząt występują tu endemity karpackie: gryzoń - darniówka tatrzańska i chrząszcz- sichrawa karpacka. Spośród cennych z europejskiego punktu widzenia zwierząt bytują tu niedźwiedź brunatny, ryś, wilk, wydra. Ostoja ma również duże znaczenie dla ochrony ptaków m.in. kuraków leśnych - głuszca i cietrzewia oraz sów - puszczyka uralskiego i puchacza.

Dane zaktualizowano w 2009 r.

Opis turystyczny:

Głównym ośrodkiem turystyczno wypoczynkowym w okolicy ostoi jest Zawoja, położona niedaleko Suchej Beskidzkiej, przy granicy ze Słowacją. Do Zawoi można dotrzeć komunikacją PKS z Krakowa lub Suchej Beskidzkiej. Drogą nr 957 można dojechać aż do przełęczy Krowiarki. Najbliższy dworzec PKP znajduje się w Suchej Beskidzkiej.

Turystyka ekologiczna: O atrakcyjności ostoi stanowią jej walory przyrodnicze prezentowane na 8 ścieżkach edukacyjnych.

Turystyka kwalifikowana: górska piesza, rowerowa, narciarska, konna, wspinaczkowa. Na terenie Parku Narodowego wytyczonych jest wiele pieszych szlaków turystycznych, 8 ścieżek edukacyjnych i trzy szlaki narciarskie. W okolicy ostoi funkcjonuje również kilka szlaków rowerowych.

Turystyka krajoznawcza: W okolicy ostoi warto odwiedzić Ośrodek Edukacyjny Babiogórskiego Parku Narodowego i położony na jego terenie Ogród Roślin Babiogórskich oraz Orawski Park Etnograficzny w Zubrzycy Górnej. Zimą w Zawoi można obejrzeć Międzynarodowy Wyścig Psich Zaprzęgów natomiast we wrześniu warto przyjechać na imprezę folklorystyczną „Babiogórska Jesień”.

Na nocleg można się zatrzymać w schronisku na Markowych Szczawinach, w jednym z ośrodków wczasowych, pensjonatów lub na kwaterze prywatnej w Zawoi lub jednej z licznych części wsi (Zawoja Widły, Składy, Wilczna). W Zawoi otwartych jest wiele restauracji i barów.

Zagrożenia:

Główne zagrożenia obszaru to transgraniczne zanieczyszczenia powietrza oraz zaśmiecenie.

Istniejące formy ochrony przyrody:

• Babiogórski Park Narodowy - park narodowy
• Babiogórski Park Narodowy - rezerwat biosfery UNESCO MAB

Ważne dla Europy typy siedlisk przyrodniczych
(z Zał. I Dyr. Siedliskowej), w tym siedliska priorytetowe(*):

• subalpejskie zarośla wierzbowe wierzby lapońskiej lub śląskiej (Salicetum lapponum, Salicetum silesiacae)
• wysokogórskie borówczyska bażynowe (Empetro-Vaccinietum)
• zarośla kosodrzewiny (Pinetum mugo) *
• wysokogórskie murawy acidofilne (Juncion trifidi) i bezwapienne wyleżyska śnieżne (Salicion herbaceae)
• nawapienne murawy wysokogórskie (Seslerion tatrae) i wyleżyska śnieżne (Arabidion coeruleae)
• górskie i niżowe murawy bliźniczkowe (Nardion - płaty bogate florystycznie) *
• ziołorośla górskie (Adenostylion alliariae) i ziołorośla nadrzeczne (Convolvuletalia sepium)
• niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie (Arrhenatherion elatioris)
• górskie i nizinne torfowiska zasadowe o charakterze młak, turzycowisk i mechowisk
• kwaśne buczyny (Luzulo-Fagenion)
• żyzne buczyny (Dentario glandulosae-Fagenion, Galio odorati-Fagenion)
• górskie jaworzyny ziołoroślowe (Aceri-Fagetum)
• jaworzyny i lasy klonowo-lipowe na stokach i zboczach (Tilio plathyphyllis-Acerion pseudoplatani) *
• łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (Salicetum albo-fragilis, Populetum albae, Alnenion glutinoso-incanae, olsy żródliskowe) *
• górskie bory świerkowe (Piceion abietis część - zbiorowiska górskie)
• górskie łąki konietlicowe użytkowane ekstensywnie (Polygono-Trisetion)
• torfowiska przejściowe i trzęsawiska (przeważnie z roślinnością z Scheuchzerio-Caricetea)
• piargi i gołoborza krzemianowe
• bory i lasy bagienne (Vaccinio uliginosi-Betuletum pubescentis, Vaccinio uliginosi-Pinetum, Pino mugo-Sphagnetum, Sphagno girgensohnii-Piceetum i brzozowo-sosnowe bagienne lasy borealne) *

Ważne dla Europy gatunki zwierząt
(z Zał. II Dyr. Siedliskowej i z Zał. I Dyr. Ptasiej), w tym gatunki priorytetowe(*):

• biegacz urozmaicony - bezkręgowiec
• wydra - ssak
• ryś - ssak
• darniówka tatrzańska - ssak
• wilk * - ssak
• niedźwiedź brunatny * - ssak
• gąsiorek - ptak
• muchołówka mała - ptak
• lerka - ptak
• dzięcioł trójpalczasty - ptak
• dzięcioł białogrzbiety - ptak
• dzięcioł zielonosiwy - ptak
• dzięcioł czarny - ptak
• zimorodek - ptak
• włochatka - ptak
• sóweczka - ptak
• puszczyk uralski - ptak
• puchacz - ptak
• cietrzew (podgatunek kontynentalny) - ptak
• głuszec - ptak
• jarząbek - ptak
• bocian czarny - ptak
• traszka grzebieniasta - płaz
• traszka karpacka - płaz
• kumak górski - płaz
• sichrawa karpacka * - bezkręgowiec
• zagłębek bruzdkowany - bezkręgowiec

Ważne dla Europy gatunki roślin
(z Zał. II Dyr. siedliskawej), w tym gatunki priorytetowe(*):

• tojad morawski
• tocja karpacka

Instytucje, w których można uzyskać informacje o obszarze:

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Krakowie, 31 - 112 Kraków, ul. Smoleńsk 29-31, tel. 012 619 -81 -20. Małopolska Organizacja Turystyczna, Kraków, www.mot.krakow.pl , Lokalna Organizacja Turystyczna w Zawoiwww.zawoja.org.pl Gminnym Centrum Kultury, Promocji i Turystyki w Zawoi Instytut Ochrony Przyrody PAN, Kraków; Babiogórski Park Narodowy; 34-223 Zawoja, Zawoja 1403, tel. (0-33) 877-51-10. Zakład Ornitologii PAN, Gdańsk; UNEP-GRID W-wa

Jednostki administracyjne:

• Jabłonka (nowotarski, woj. małopolskie)
• Lipnica Wielka (nowotarski, woj. małopolskie)
• Zawoja (suski, woj. małopolskie)

Źródła danych:

• - Formularze SDF, Strona internetowa powiatu siedleckiego - http://www.powiatsiedlecki.pl/ Strona internetowa miasta Siedlec - http://www.siedlce.um.gov.pl/sport/sport.cfm Strona internetowa nadleśnictwa Siedlce - http://www.lasy.warszawa.pl/siedlce/ Strona internetowa miasta Stoczek Łukowski - http://www.stoczeklukowski.pl/ Mapa Krajoznawcza. Mazury Wschodnie, Podlasie, Mazowsze Wschodnie. 1997, PPWK